پیتزا لقمه

به نظر من برای آشپزی کردن، همیشه نباید همه مواد رو از بیرون خرید. یه وقتهایی بهتره که آدم با موادی که توی خونه داره دست به ابتکار بزنه و یه چیزی درست کنه. یکی از چیزهایی که تازه اش خیلی خوبه و یکی دو روز که بگذره، دیگه کسی طرفش نمی ره، « نون باگته». ولی می شه با اونم یه کارهایی کرد.

من دیشب اصلاً حوصله آشپزی نداشتم ولی گرسنه بودم. نون باگتها هم از دو روز قبل مونده بود و هیچ جوری هم نمی شد به خورد همسر « سختگیر» بدمشون ! در نتیجه دست به این کار زدم. البته بگم که مدتی پیش در وبلاگ عسل و شکر ، یک چیزی مشابه این دیدم. البته خانم لاله محمودی نون باگتها رو از طول بریده بودند و دستورش هم کمی با این متفاوت بود. ولی به هر حال پیتزا لقمه ما اینجوری شد :

مواد لازم:

سوسیس

کالباس

فلفل دلمه

قارچ

پنیرپیتزا

نون باگت

آویشن (اگه دوست داشتید)

گوجه فرنگی (اگه مایل بودید )

طرز تهیه :

نون باگتها رو از عرض می بریم. یعنی حلقه ای . از موادی که دوست داریم روی پیتزالقمه هامون باشه، روشون می ریزیم. یادمون باشه که اینجا جا کوچیکه. اول یه ورقه کالباس می ذاریم بعد یه تیکه سوسیس، دو تیکه قارچ و دو تیکه فلفل دلمه. این دیگه بستگی به شما داره. هرچی خواستید بریزید. اگر دوست داشتید گوجه فرنگی هم بریزید. آخر سر هم پنیرپیتزا روش بریزید. احتیاجی نیست بین مواد هم پنیر بریزید. آخه فضای هر لقمه خیلی محدوده.

اینی که در تصویر می بینید، لقمه های چیده شده روی سینی ماکرو فره.

توی ماکروفر، بعد از دو دقیقه آماده می شه. اگر ماکروفر نداشتید، می تونید اینها رو توی سینی فر ( قبلاً یک ربع گرم شده ) بچینید. ده دقیقه بعد حاضره. اگر هیچ کدوم رو نداشتید، می تونید روی گاز اینو درست کنید. به این ترتیب که قابلمه یا ماهیتابه تفلون رو روی گاز یه کم حرارت بدید. منظور از « یه کم حرارت دادن» اینه که شعله پخش کن رو روی حرارت بگذارید. قابلمه رو روش بگذارید که یه کم گرم بشه. حالا لقمه ها رو روش بچینید. قابلمه داغه. مواظب باشید دستتون نسوزه ! حرارت رو کم کنید. دم کنی بندازید تا 10 دقیقه . اینقدری که پنیرپیتزا آب بشه.

یادتون باشه این لقمه ها زودتر از خود پیتزا حاضر می شن. آخه نون اینها قبلاً پخته شده. به نظر من برای این غذا، نون باگت دو روز مونده بهتر از نون باگت تازه است. آخه نون باگت تازه خیلی نرم می شه. حالا نروید نان باگت یک هفته ای کپک زده استفاده کنید !

نوش جان ؛ گوارای وجود !