پیراشکی

یه غذای راحت که کافیه شما خمیرش رو بلد باشید درست کنید. داخلش رو می تونید با هرچی که دوست دارید پر کنید.

موارد لازم جهت خمیر :

تخم مرغ : یکی دو تا

روغ مایع: نصف لیوان

شیر : یک لیوان

آرد : سه چهار لیوان

نمک : یه ذره

مواد لازم جهت داخل پیراشکی :

سوسیس

سیب زمینی

سس قرمز

قارچ

فلفل دلمه

پنیرپیتزا

طرز تهیه :

اول باید خمیرش رو درست کنید. توی یه کاسه گود، تخم مرغ رو بریزید و با چنگال هم بزنید. روغن رو اضافه کنید و دوباره هم بزیند. شیر رو هم بریزید و سپس آرد و کم کم اضافه کنید.

نکته مهم : اگر تا قبل از اینکه تمام آرد رو بریزید، متوجه شدید که مقدار خمیر کم است، می توانید همانجا تخم مرغ و کمی شیر و روغن اضافه کنید (شیر بیشتر باشه) و آرد بیشتری بریزید.

تا جایی آرد اضافه کنید که خمیر به دست نچسبد. سپس در نایلون فریزر قرار دهید و اجازه دهید قدری در هوای اتاق استراحت کند !

به سراغ مواد داخل آن بروید. می توانید از گوشت چرخ کرده و جعفری و قارچ نیز استفاده کنید. این دیگر بستگی به سلیقه خودتان دارد. من در خانه سوسیس و سیب زمینی داشتم. اینها و فلفل دلمه را  نگینی خرد میکنیم و جدا جدا سرخ می کنیم و با قارچ خرد شده مخلوط می کنیم ( روی حرارت) سپس سس قرمز را می ریزیم و هم می زنیم. نباید آب داشته باشد. می گذاریم سرد شود.

حالا باید خمیر را روی یک تخته با وردنه باز کنیم. حتماً باید قدری آرد بریزیم .سپس به اندازه دلخواه یا با قالب یا ته لیوان یا نعلبکی یا هر وسیله ای که خواستیم (!)، از آن در بیاوریم. سپس باید قدری پنیرپیتزای رنده شده بریزیم و بعد  از موادمان که نباید داغ باشد(وگرنه خمیر را سوراخ می کند.) را روی خمیر بریزیم. دوباره کمی پنیرپیتزا می ریزیم و خمیر را می بندیم.

سپس دو طرف خمیر را به هم می چسبانیم و با دست، چین می دهیم.

بعد از اتمام این کار، روغن را داغ می کنیم. احتیاج به ظرف گود نداریم. از ماهیتابه استفاده می کنیم. و پیراشکی ها را خوب سرخ می کنیم. برعکس سمبوسه که خیلی روغن می برد، پیراشکی پسر خوبی است و زیاد روغن نمی برد ! بعد از آن نوش جان می کنیم !

وقتی خیلی بچه بودم، دوست داشتم غذا بپزم. اما مادرم  اجازه نمی داد. مثلاً وقتی مادرم کتلت درست می کرد، خودم را می کشتم که اجازه دهد یک دانه هم من درست کنم. او هم بالاخره می گذاشت یه کتلت کوچک هم من با دستهای کوچکم، درست کنم. خودش هم سرخش می کرد! سر سفره، در گوش مادرم می گفتم : « بگو که این را من درست کرده ام.» او هم می گفت : « این را سورملینا (!) درست کرده است. » هر کس یه تیکه میخورد و می گفت : « به به ! از بقیه خوشمزه تر شده !!! » و این در حالی بود که قاعدتاً نباید فرقی با بقیه می کرد. هوس کردم و این تیکه کوچک را به یاد بچگی ها درست کردم. حتماً این هم خوشمزه تر شده بود !

لینک مرتبط :

سمبوسه

 

نوش جان ؛ گوارای وجود !